سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

44

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

جانى ضامن نيست . و امّا اگر قدرت بر رهائى دارد لى بعد از يك گزيدنى كه عادتا مثل آن كشنده نيست ولى مجنى عليه اقدام بر هيچگونه عملى نكرده و خود را فدا نمود در اينجا حكمش مانند كسى است كه در آتش افتاده و بر مقدارى از آسيب قدرت نداشته امّا از قسمت اعظم آزار و اذيّتى كه از ناحيه آتش متوجّه او مىشود مىتواند خود را نجات دهد ولى معذلك آن را ترك مىكند در اينجا جانى نسبت به آن مقدار جنايتى كه بر مجنى عليه دفع آن ممكن نيست ضامن بوده و باقى را ضامن نمىباشد . قوله : او اغرى به كلبا عقورا : كلمه [ اغرى ] يعنى حلمه‌ور كند و ضمير در [ به ] به مجنى عليه راجع است و [ عقور ] يعنى گيرنده و هار . قوله : فقلته : ضمير فاعلى به [ كلب ] و ضمير مفعولى بمجنى عليه راجع است . قوله : و لا يمكنه التخلّص منه : ضمير منصوبى در [ لا يمكنه ] بمجنى عليه راجع بوده و ضمير مجرورى در [ منه ] به كلب عود مىكند . قوله : فلو امكن بالهرب : ضمير در [ امكن ] به تخلّص راجعست . قوله : او قتله : يعنى بقتله ، ضمير مجرورى به كلب راجعست . قوله : او الصيّاح به : كلمه [ صياح ] يعنى فرياد زدن و ضمير در [ به ] به كلب راجعست . قوله : لانّه اعان على نفسه : ضمير در [ لانّه ] به مجنى عليه راجع است . قوله : من مطلق اذاه : ضمير مجرورى در [ اذاه ] بكلب راجعست . قوله : فكالقائه فى الماء : ضمير مجرورى در [ القائه ] بمجنى عليه